in ,

Jurriën ging voor de liefde naar Tunesië, maar zit er al 8 jaar in de cel voor een moord die hij ontkent

Smoorverliefd is Almeloër Jurriën ten Cate, als hij in augustus 2013 naar Tunesië vliegt. Hij gaat er trouwen met zijn grote liefde, die hij via internet heeft ontmoet.

Maar vier maanden later begint de nachtmerrie die tot de dag van vandaag duurt. Zijn familie zoekt nu bewust de publiciteit.

„Toen ik bij hem op bezoek mocht in de gevangenis, had ik een hele planning in mijn hoofd. Wat ik wilde vragen, wilde vertellen.

Maar toen Jurriën de bezoekruimte binnenstapte was dat allemaal weg. Ik wilde hem alleen maar in zijn ogen kijken.”

Karsten ten Cate noemt het laatste bezoek aan zijn broer ‘onwerkelijk’. „Je denkt gewoon niet dat jou zoiets kan overkomen.”

”Hij zit nu bijna 8 jaar vast. Iedereen moet dit weten, publici­teit is ons laatste redmiddel”
– Karsten ten Cate,, broer van Jurriën

Beeldschone oosterse
En het is ook een bizar verhaal. Jurriën ten Cate is in 2012 nog een heel gewone Almelose jongen van 22, met een baan in de logistiek, vrienden, een huisje.

Op zoek naar de liefde komt hij terecht op een datingsite waar hij de Tunesische Marwa leert kennen. Een beeldschone oosterse dame, die wel interesse lijkt te hebben in de stoere Tukker.

Hij is op slag verliefd. Binnen vier maanden maakt hij bekend met zijn Marwa te willen trouwen. Zijn familie heeft bedenkingen: dit gaat allemaal wel heel erg snel, moeten ze elkaar niet eerst wat beter leren kennen?

Maar Jurriën laat er geen gras over groeien en vliegt in augustus 2013 naar Tunesië voor de trouwceremonie, waarbij niemand van zijn familie aanwezig is.

Van drie hoog gevallen
Eenmaal terug in Nederland hoopt hij snel een verblijfsvergunning voor zijn kersverse echtgenote te kunnen regelen.

Maar zo werkt dat niet: de IND weigert. En dus vliegt Jurriën in december opnieuw naar Tunesië, om te bespreken hoe het verder moet en om samen met zijn vrouw Kerstmis te vieren.

Lees ook  Buschauffeur gooit alle passagiers uit bus, omdat ze niet plaats willen maken voor man in rolstoel

Hij boekt een hotel, want bij haar familie zijn ze niet welkom: die nemen het Jurriën kwalijk dat hij de verblijfsvergunning nog niet heeft geregeld.

Wat er die avond van de 27ste december precies gebeurd is, weet de familie niet. Zeker is wel dat Marwa van drie hoog van het balkon van de hotelkamer is gevallen.

Ze overlijdt in het ziekenhuis aan haar zware verwondingen. Op Facebook vertelt Karsten over de nachtmerrie daarna.

Eerst wordt Jurriën door de politie meegenomen, naar hun zeggen voor zijn eigen veiligheid. Maar als Marwa overlijdt, blijkt hij ineens verdachte: hij zou zijn vrouw met geweld over het 1 meter 20 hoge hek rondom het balkon hebben gesmeten.

Na meer dan een jaar onderzoek volgt een rechtszaak. Het vonnis in november 2015 is keihard: 20 jaar cel vanwege moord met voorbedachte rade. De familie is wanhopig.

Er volgt in de jaren daarna nog een hoger beroep, dan cassatie. Buitenlandse Zaken en de ambassade doen er achter de schermen alles aan om een eerlijk proces te krijgen.

”We wilden heel lang de stille diplomatie niet verstoren, maar dat heeft niet geholpen”
– Karsten ten Cate,, broer van Jurriën

‘Buitennatuurlijke krachten’
Maar het wordt de familie steeds duidelijker, dat er van alles rammelt. Bewijsmateriaal wordt gemanipuleerd.

Alternatieve scenario’s, zoals zelfmoord of een uit de hand gelopen dreigement, worden genegeerd.

Marwa zou, zwaargewond met een longbloeding en twee klaplongen, een gedetailleerde verklaring hebben afgelegd na haar val, die zwaar weegt als ‘bewijs’.

En als klap op de vuurpijl besluit de rechter dat er ‘buitennatuurlijke krachten’ aan het werk zijn geweest als verklaring waarom Marwa’s lichaam meters ver van het gebouw belandde.

Lees ook  Ongeloof om website die claimt coronavirus in buisje aan te bieden: 'Dit is niet de bedoeling’

De Tunesische rechters blijven in 2017 ook in hoogste instantie bij hun vonnis. En dat is de reden dat de familie nu de publiciteit zoekt.

„Dat hebben we tot nu toe niet gedaan, omdat we de rechtsgang en stille diplomatie niet wilden verstoren. Maar het heeft niet geholpen. Mijn broer zit nog steeds vast”, vertelt Karsten.

Zondagavond deed Jurriëns moeder Trees haar verhaal in de talkshow van Humberto Tan. Daar maakte documentairemaker Jessica Villerius, die ook de documentaire maakte over de Kinderen van Ruinerwold, bekend dat zij haar volgende tv-productie wijdt aan de Almeloër. Ze spitte het hele dossier door en concludeerde dat ‘een kind kan zien dat dit niet klopt”

Bloedhete, ijskoude cel
Het gaat naar omstandigheden redelijk goed met Jurriën. Hij deelt zijn gevangenis met andere buitenlanders uit onder meer Spanje en Portugal en buitenlanders worden goed behandeld door de bewakers.

Maar de gevangenis is armoedig, er zijn te weinig toiletten, internet is er niet en ze mogen niet telefoneren.

De Almeloër heeft reumatische klachten omdat het ’s zomers bloedheet is, en ’s winters ijskoud. Vanwege stress heeft hij ook voortdurend maag- en darmklachten.

Bezoek zit er voorlopig niet in vanwege corona. Een wekelijkse brief van zijn moeder en onregelmatige post van andere familieleden en vrienden, houden Jurriën op de been.

Karsten plaatste afgelopen week een bericht op Facebook. „Ik ben normaal niet van het delen van persoonlijke informatie op sociale media. Maar nu moet het.

Jurriën is een paar weken geleden 30 geworden. Hij zit nu al bijna acht jaar vast, 2036 kilometer ver weg. Dit voelt niet humaan. Iedereen moet dit weten, publiciteit is ons laatste redmiddel.”

Lil’ Kleine geniet op strand van Ibiza na nacht in cel

Dochter zweeg uit angst jarenlang, maar deelt nu gruwelijke details over haar vader: ‘Hij was het kwaad zelf’